Selasa, 24 September 2013

FIKSIMINI

Afkir

Duk..! Duk...! Duk...! Sora tina jero lomari. Mimitina mah lalaunan. Mingkin lila mingkin awor sorana. Braaaakkk...! Pantona jebol. Eusina ngaburudul. Paheula-heula. "Langab geuning di luar mah!" ceuk daster batik, bari babatek. "Najiiisss...! Teu kuat ku eungapna, uingah!" Gamis sutra bibirigidigan. "Geus poho wé, nyonyah téh jigana mah!" Kaos oblong kukulutus. "Uing sono hayang méjéng deui kawas bihari!" ceuk calana jin. Cumalimba. "Daaakkk...! Naha urang téh rék kieu waé? Betah kitu arilaing ngajedog dina lomari sayang cucunguk? Jaba bau hapeuk...!" ceuk jékét buludru, bari tipopolotot jeung tutunjuk. "Kudu kumaha atuh pikarepeun?" Kabaya beureum nanya. "Cuang lunta ayeuna kénéh, kumaha?"
"Sapuuukkk...!" Saurmanuk.
Ngabring. Keketeyepan. Muru ka luar. Kulutrak. Bray. Panto dibuka. Sakedapan silih pencrong. Semu nu beurat kudu papisah. "Sapu nyéré pegat simpay, luuurrr...!" Ceuk samping poléng ka baladna. Geus kitu mah, kabéhanana tingberebet. Malencar. Diteleg ku mongkléngna peuting.

Tidak ada komentar:

Posting Komentar